Social Icons

twitterfacebookrss feedemail

Featured Posts

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Σοβαρά ; Τώρα συμφωνείτε κι΄εσείς να μην περικοπούν οι συντάξεις ;;;; Από πότε ;;;;

Το πολιτικό αφήγημα της αντιπολίτευσης είχε στηριχτεί εξ ολοκλήρου στο :

Αυτό το ονόμασαν 4ο μνημόνιο 

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Οι ΣΥΡΙΖΑ, οι «ψείριζα» και οι «δε μύριζα»

Γράφει ο Κώστας Βαξεβάνης
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε κυβέρνηση, θεωρητικά είχε να αντιμετωπίσει τα συσσωρευμένα προβλήματα δεκαετιών αλλά κυρίως την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας μέσα από μνημόνια και δεσμεύσεις χωρίς εναλλακτικό δρόμο.  Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις κυβερνητικές επιλογές, ωστόσο δύσκολα διαφωνεί πως η κυβέρνηση είχε απέναντι μια  δύσκολη και παγιωμένη κατάσταση με βασικό στυλοβάτη το μιντιακό σύστημα και τους αυτοματισμούς της διαπλοκής.
Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όμως βρέθηκε και μπροστά σε ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα. Ήταν η πραγματική και όχι θεωρητική σχέση με τη διακυβέρνηση, δηλαδή επί της ουσίας η έλλειψη κάθε κουλτούρας και εμπειρίας διακυβέρνησης. Το πρώτο διάστημα της εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ, την εποχή δηλαδή που ίσως μοναδική λύση ήταν επιλογές «σοκ και δέος» , χάθηκε πολύς χρόνος για να καταλάβουν οι κυβερνώντες πώς τελικά επιτυγχάνεται αυτό που τόσο πολύ ήθελαν να πετύχουν και κυρίως με ποιους. Αθώοι της εξουσίας και των εγκλημάτων της, οι του ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκαν τρομερό σαμποτάζ από τους μηχανισμούς της δημόσιας διοίκησης ενώ το μπούλινγκ από τους τεχνοκράτες της παλιάς εξουσίας ήταν καθημερινό φαινόμενο. Ταυτόχρονα έπρεπε να κάνουν διαπραγμάτευση και να πείσουν γι αυτό την κοινωνία που ό,τι ήξερε από διαπραγμάτευση το μάθαινε από τα fake news του ΣΚΑΙ και του Μαρινάκη. Εν ολίγοις ήταν μεγαλύτερο το σοκ και το δέος που ένοιωθαν οι αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ από το χάσιμο της εξουσίας από αυτό που ο ίδιος έσπερνε ως κυβέρνηση.

Ήταν αυτή η περίοδος της άγνοιας και της αμηχανίας που στο ΣΥΡΙΖΑ αναπτύχθηκαν οι δυνάμεις του «ψείριζα». Πολιτικά στελέχη και αντιλήψεις που ψείριζαν την μαϊμού, πετάλωναν το ψύλλο και ήταν διατεθειμένα να κάνουν πολλά ακόμη δύσκολα πράγματα απ το να κυβερνήσουν. Εθισμένοι στην αντιπολίτευση και την βολική αντιπαράθεση, συμπεριφέρονταν σαν να είναι αντιπολίτευση και όχι κυβέρνηση. Είναι παροιμιώδεις οι τοποθετήσεις Υπουργού οικονομικού υπουργείου ο οποίος κατήγγειλε συστηματικά στη Βουλή πόσο μεγάλη είναι η φοροδιαφυγή ξεχνώντας (ή προτιμώντας να ξεχάσει) πως υπεύθυνος για τη σύλληψή της ήταν ο ίδιος. Η αδυναμία αυτή στη συνέχεια πήρε θεωρητικές διαστάσεις. Στην προτροπή «κυβερνήστε», ασυναίσθητα, κομμάτι του κομματικού μηχανισμού θεωρητικολογούσε για το πώς. Αν η διακυβέρνηση ήταν αριστερή ή λιγότερο αριστερή, αν το αριστερόμετρο έδειχνε χαμηλό βαρομετρικό, αν υπήρχε κίνδυνος ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει εξαιτίας της εξουσίας σοσιαλοδημοκρατικό κόμμα. Και επειδή είναι πάντα πιο εύκολο να κλαις παρά να ζεις, πολλοί έκλαιγαν, κλαψούριζαν και θρηνούσαν για όσα αθώα και καθαρά χάνονται συνεχίζοντας επιμελώς το ψείρισμα την ώρα που το θέμα προφανώς δεν ήταν οι ψείρες αλλά τα θηρία.

Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά αν και δεν έχει σταματήσει η φαγούρα. Στο εσωκομματικό πεδίο αρκετοί προτιμούν να μεταφέρουν τα διλήμματα στο επίπεδο της θεωρητικής ομφαλοσκόπησης αντί να επιλύουν τα πραγματικά που υπάρχουν. Ωστόσο ο κύβος έχει ριφθεί. Ο Αλέξης Τσίπρας είτε επειδή το επέλεξε, είτε επειδή το επέβαλαν οι καταστάσεις, οδηγεί την κυβέρνηση στο δρόμο της  επίλυσης των πιο σοβαρών προβλημάτων της χώρας. Η συμφωνία των Πρεσπών, οι γεοπολιτικές συμμαχίες  στις οποίες επενδύει, οι επιλογές που κάνει στη μεταμνημονιακή εποχή και η επιμονή σε τομές στο νομοθετικό έργο (συμπεριλαμβάνονται όσες εξασφαλίζουν μισθούς και συντάξεις) είναι αποδείξεις πως τον απασχολεί η μεγάλη εικόνα και η ουσιαστική επίλυση.

Στη φάση αυτή λοιπόν, όσοι ψειρίζουν τη μαϊμού μπορούν να συνεχίσουν να το κάνουν εισπράττοντας πλέον  την πενιχρή συναίνεση της κοινωνίας που προτιμά να την φάνε λιοντάρια από το να την πεθάνουν κοριοί και ψύλλοι. Σήμερα το πρόβλημα είναι άλλο και μοιάζει εγγενές της εξουσίας.

Υπάρχουν ομάδες για τις οποίες το μέσον έγινε σκοπός. Δηλαδή η ανάγκη που νοιώθουν να έχουν την εξουσία  έγινε μεγαλύτερη από την ανάγκη η εξουσία τους να αλλάζει πράγματα και να γίνεται λόγος για να την έχουν. Δεν στρογγύλεψαν μόνο πράγματα αλλά τα σκάλισαν και ως μικρά τους ομοιώματα, καθιστώντας τον εαυτό τους τοτέμ των θεσμών. Μόνο που όταν λένε «θεσμό» εννοούν τον εαυτό τους .

Λιγότερο στην κυβέρνηση και περισσότερο στις λειτουργίες του Κοινοβουλίου, έχουν δημιουργηθεί και παγιώνονται καταστάσεις εξαιτίας του γεγονότος ότι στους πρωταγωνιστές τους «δε μυρίζει τίποτα». Οι «δε μύριζα» αποτελούν ιδιαίτερη ομάδα που έχει αφομοιώσει όλες τις καθεστωτικές λειτουργίες αναλαμβάνοντας μάλιστα να τις γυαλίσει, να τις λουστράρει και να τις εμφανίσει ως «θεσμούς». Μόνο που θεσμοί δεν είναι οι δικές τους ερμηνείες.

Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, η αντίληψη αυτή διέπει τα στελέχη που ενεπλάκησαν στην επιτροπή Πόθεν Έσχες της Βουλής και πρακτικά αθώωσαν όσους ήταν υπό έλεγχο. Δεν σταματά όμως εκεί. Υπάρχει μια ιδιαίτερα συγκαλυπτική δραστηριότητα μέσα στη Βουλή, σε θέματα που αφορούν δικογραφίες για πρώην Υπουργούς  που φτάνουν από την Εισαγγελία. Πολλές από αυτές τις δικογραφίες είναι καλά δεμένες, αλλά αφήνονται να παραγραφούν όπως γινόταν μέχρι και πριν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κυριότερο όμως είναι πως η πλειοψηφία αυτών των δικογραφιών πρέπει να επιστρέψει στην Εισαγγελία για να ασχοληθεί η ίδια με τους Υπουργούς, αφού δεν εμπίπτουν στο νόμο περί Ευθύνης Υπουργών. Πρόκειται για αδικήματα που τελέστηκαν όταν τα συγκεκριμένα πρόσωπα ήταν υπουργοί αλλά όχι κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Δηλαδή πρέπει να έχουν την τύχη δικογραφίας που θα αφορούσε για παράδειγμα διάπραξη φόνου από Υπουργό. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η δικογραφία με τις παράνομες προσλήψεις υπαλλήλων στο ΚΕΕΛΠΝΟ προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο Άδωνης Γεωργιάδης. Αυτές οι δικογραφίες πρέπει  να πάνε στην Εισαγγελία. Για κάποιο λόγο όμως οι «δε μύριζα» , όσοι δεν τους βρωμάει πλέον τίποτα σε όσα γίνονται  επειδή μοσχοβολάει το άρωμα της εξουσίας, επιλέγουν τη συγκαλυπτική συγκαταβατικότητα και τις παραινέσεις για χαμηλούς τόνους. Διατείνονται μάλιστα πως αυτό ωφελεί τη Δημοκρατία. Φοβούνται τόσο πολύ μήπως κάποιος πάει φυλακή, που φαίνονται σα να κλαίνε προκαταβολικά αγαπημένους φίλους.

Το θέμα προφανώς δεν είναι ούτε οι «ψείριζα» ούτε οι «δε μύριζα» και οι θεωρίες τους. Το θέμα είναι η κυβέρνηση να προχωρήσει. Και για να προχωρήσει πρέπει να δείξει στους πολίτες ότι τους ακούει. Τους πολίτες, ούτε τους ψείριζα ούτε τους «μύριζα γαλλικό άρωμα» στην αποφορά της διαπλοκής.


Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

Πετάει ο γάιδαρος; αφού το λέει η Ν.Δ., πετάει...

Αποτέλεσμα εικόνας για μητσοτακης Αδωνης Βοριδης


           Είναι αλήθεια ότι στο καθεστώς τον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ                               η φωνή της Ν.Δ. πνίγεται και ασφυκτιά.                            

Της Κατερίνας Μπρέγιαννη

  Προσπαθείς να ακούσεις λίγο αγοραίο βρισίδι Άδωνι, λίγο νομικίστικο καθωσπρεπισμό Βορίδη, μια αστική ευγένεια Χατζηδάκη ή έναν μακεδονομάχο Γκιουλέκα και δεν βρίσκεις πουθενά. Στο υπόγειο, στα κρυφά, με μια μικρή μαυρόασπρη τηλεόραση βλέπουμε το μόνο ελεύθερο κανάλι της χώρας. Άλλες φορές στα σκοτεινά, με το τρανζιστοράκι ανά χείρας ακούμε το μόνο ελεύθερο ραδιόφωνο, όπου ο κ. Πορτοσάλτε αναλύει καθημερινά τις αλήθειες που το «καθεστώς» μας αποκρύπτει.

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018

Αναμενόμενη η αντίδραση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ αλλά και του ΚΚΕ είναι δυνατόν


Το ότι είναι διακαής πόθος των ΝΔ -Πασοκ η περαιτέρω περικοπή των συντάξεων είναι φανερό και μας το έχουν δείξει με τις παρεμβάσεις τους στην τρόικα, κρυφές και φανερές . Οπως η άγρια επίθεση στον Μοσχοβισί << Θα κάνετε χάρη στον Συριζα ;;;>> !!! ή αυστηρή προειδοποίηση προς Μέρκελ και Ολαφ Σόλτς << Μη διανοηθείτε να χαριστείτε στον Τσίπρα !!! >> κλπ. Είναι φανερό ότι εκεί στηρίζουν όλο το αφήγημά τους περί << μη εξόδου >> , << 4ου μνημονίου >> που αν δεν γίνουν περικοπές το αφήγημα θα καταρεύσει.  Αυτό είναι φανερό σε όλους .
Αλλά ότι το ίδιο ισχύει και για το ΚΚΕ δεν ήθελα να το πιστέψω .

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Η πολιτική ευθύνη και ο πολιτικός κανιβαλισμός

 Κανένα συλλαλητήριο, καμιά συγνώμη, κανένας ηρωισμός, καμιά εκδήλωση αλληλεγγύης, εκ των υστέρων μάλιστα, δεν φτάνει για να μας  απενοχοποιήσει σαν κοινωνία  συνολικά, αλλά και σαν άτομα, από τον πρώτο μέχρι το τελευταίο  πολίτη αυτής της χώρας από την τερατώδη ανθρωποθυσία των πυρκαγιών στις 23 Ιούλη.kokkinolimanaki30718sk
Ο μη μετρήσιμος φόβος και τρόμος της ασύμμετρης  τρομοκρατικής βίας που βίωσαν στα μαζικά ανθρώπινα αποτεφρωτήρια της ανατολικής Αττικής βρέφη, παιδιά, έφηβοι και ενήλικες, γυναίκες και άνδρες, θα στιγματίζει για πάντα την ταυτότητα μας σαν οργανωμένη κοινωνία, θα μας υπενθυμίζει συνέχεια  την ελλειμματική κοινωνική μας ταυτότητα από την άποψη ότι ο άνθρωπος είναι η μοναδική έμβια οντότητα που έχει συνείδηση του ΕΙΔΟΥΣ του.
Όμως  καμιά  καταλυτική αυτοκριτική δεν μπορεί να διαχέει τις ευθύνες, να μην τις ιεραρχεί, για να αποκρύπτει τις αιτίες, τους στόχους, τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς των δολοφονικών εμπρησμών, ως μιας μελετημένης και οργανωμένης  δολοφονικής επιχείρησης  σε  ένα κρίσιμο ιστορικό σταυροδρόμι για τη χώρα, και ολόκληρη την περιοχή και τέλος- τέλος για τις παγκόσμιες εξελίξεις.
Το αντιπολιτευτικό τόξο σε όλο του το φάσμα με τους μισθωμένους κονδυλοφόρους και τους ντελάληδες της μαύρης οικονομίας και του μαύρου χρήματος, ξεπέρασαν ακόμη και τον Αμβρόσιο σε ωμότητα, τυμβωρυχία και κανιβαλισμό!
Το πολιτικό σύστημα της διαφθοράς, της αρπαχτής, της οικοπεδοφαγίας, της ιδιοκτησιακής απληστίας, της περιφρόνησης κάθε δημόσιου κοινωνικού αγαθού, το πελατειακό κράτος του χρηματιστηριακού παρασιτισμού που θεσμοθέτησε την βίαιη, αυθαίρετη, παράνομη, ημινόμιμη και νόμιμη αλλαγή στη χρήση γης, που βίασε το περιβάλλον και την λαϊκή αρχιτεκτονική ιδιαίτερα στις ημιαστικές, περιαστικές περιοχές. Το πολιτικό σύστημα που επιχείρησε να αναδείξει ως μοναδική συνεκτική αξία της νεοελληνικής κοινωνίας το «άρπαξε να φας και κλέψε να έχεις» αυτό που μετέτρεψε το 80% της ελληνικής
επικράτειας σε υπόστρωμα εκδήλωσης των πιο ασύμμετρων απειλών για την κοινωνία και τον άνθρωπο. Αυτό το πολιτικό σύστημα με απέραντο αμοραλισμό, κυνισμό και περιφρόνηση στην ανθρώπινη ζωή τα δίνει όλα για να βγει  λάδι το εγκληματικό του παρελθόν, το εγκληματικό παρόν και να χτίσει στα κουφάρια των απανθρακωμένων συνανθρώπων μας την αιμοδιψή και παμφάγα μελλοντική του εξουσία.
Κατασκευάζουν και αναδείχνουν με δολιότητα ως κεντρικά ζητήματα επιχειρησιακές  ανεπάρκειες  χωρίς όμως να μπορούν να κρύψουν τη θλίψη τους ότι η εκατόμβη της ανθρωποθυσίας ήταν μικρότερη των στόχων που επένδυαν σε αυτή.
Η φαιδρότητα του συμψηφισμού της τερατώδους ανθρωποθυσίας με την αποπομπή ή τις παραιτήσεις δύο υπουργών και κάποιων κρατικών λειτουργών, το μόνο που κάνει είναι να αποκαλύπτει την αισχρότητα  στη ποιότητα της εξουσίας αν τυχόν  γίνουν διαχειριστές της!
Αναγνωρίζουμε στον πρωθυπουργό Τσίπρα  και τη κυβέρνηση του, και νομίζουμε ότι κάθε καλόπιστος  άνθρωπος έχει την ίδια άποψη, ότι αντιμετώπισε τα γεγονότα με μια ποιοτικά νέα και ελπιδοφόρα πολιτική κουλτούρα.
Ανέλαβε πλήρως και χωρίς υποσημειώσεις την πολιτική ευθύνη. Δεν την πάσαρε σε κανένα υπουργό, συνεργάτη, κρατικό λειτουργό, υπηρεσία κ.λ.π. Η τοποθέτηση του δεν περιείχε κανένα στοιχείο δικαιολογίας για την κορυφαία θέση του ως διαχειριστή της εξουσίας.
Σε τι εστιάζεται όμως η πολιτική ευθύνη Τσίπρα για το ανθρώπινο ολοκαύτωμα ; Αυτό είναι κεντρικό πολιτικό ζήτημα που δεν αφορά μόνο στο τι έγινε αλλά και γενικότερες εξελίξεις στο μέλλον.
Η απάντηση στο ερώτημα είναι δυνατή αν πάρουμε υπόψη μας τα παρακάτω:
  1. Οι πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στα κύρια μέτωπα Κορινθία και ανατολική Αττική δεν μπορούσε παρά να έχουν ανθρώπινα θύματα ίσως και πολλαπλάσια σε αριθμό από τα σημερινά. Ο δασικός  χαρακτήρας τους, η χωροταξία, η δόμηση, οι ειδικές κλιματικές και μετεωρολογικές συνθήκες αχρήστευαν σχεδόν κάθε δυνατότητα επιχειρησιακού ελέγχου των πυρκαγιών παρά την πρωτοφανή στα χρονικά κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού και τη μαζική εθελοντική ηρωική συνδρομή χιλιάδων ανθρώπων.

  1. Τα δυο μέτωπα των πυρκαγιών λειτουργούσαν συμπληρωματικά ως κύρια μέτωπα αλλά και ως αντιπερισπασμός, ιδιαίτερα της Κορινθίας με τη Motor –Oil, έτσι που αφ’ ενός υπερέβαιναν τις δυνατότητες του συνόλου των δυνάμεων πυρόσβεσης και  αφ’ ετέρου διέσπειραν αυτές τις δυνάμεις.

  1. Η ανατροπή της κυβέρνησης Τσίπρα διακηρυγμένος στόχος των αντιδραστικών, ακροδεξιών και εμφυλιοπολεμικών δυνάμεων είχε εξαντλήσει κάθε δυνατότητα ομαλής κοινοβουλευτικής διαδικασίας και κοινωνικής απονομιμοποίησης της, παρά την ενεργητική στήριξη σε αυτόν τον στόχο ολόκληρου του αντιπολιτευτικού τόξου.

  1. Στον ορίζοντα των σκοτεινών δυνάμεων είχε απομείνει μόνο η βίαιη και με ασύμμετρες διαδικασίες ανατροπή της πριν το τέλος του 2018, με την συνδρομή μάλιστα  και εξωχώριων δυνάμεων του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού που διαμορφώνουν την στρατηγική τους στην συνολική αποσταθεροποίηση του ευρωπαϊκού χώρου και την διεύρυνση της γεωπολιτικής επιρροής τους πάνω σε αυτόν.

  1. Μπορεί η διαχείριση της κυβέρνησης να εμφανίζει την χώρα σήμερα να λειτουργεί ως παράγοντας σταθερότητας και πολιτικού επαναπροσανατολισμού του ευρωπαϊκού  χώρου  σε ανθρωποκεντρικές, αντισωβινιστικές, αντιρατσιστικές και δημοκρατικές κατευθύνσεις. Όμως ταυτόχρονα λειτουργεί εν δυνάμει και από γεωπολιτική άποψη ως υπομόχλιο των αντιιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης και αποσταθεροποιητικός παράγοντας όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και των ευρύτερων περιοχών που συνδέονται με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Το πρώτο συμπέρασμα  που μπορούμε λοιπόν να καταλήξουμε είναι ότι στη κοινωνία, την  χώρα, τον λαό και την κυβέρνηση Τσίπρα, επιβλήθηκε  ένας  ασύμμετρος  πόλεμος που από τη στιγμή  της εκδήλωσης  του  θα είχε θύματα ίσως και πολλαπλάσια των σημερινών.Βέβαια αν τα θύματα της ανθρωποθυσίας  ήταν  10, 100,1000 ή 10.000 έχει ποιοτική διαφορά . Όμως για τη κουλτούρα της αριστεράς όπως ο ίδιος ο Τσίπρας ανέφερε και δήλωσε ακόμη και η μια ανθρώπινη ζωή μας βαραίνει τι ίδιο.Το ζήτημα δεν είναι ηθικό, είναι εξ’ ολοκλήρου πολιτικό.
Το ερώτημα που χρειάζεται απάντηση κ. πρωθυπουργέ της αριστεράς δεν είναι αν η καταστολή των κρεματορίων της ανατολικής Αττικής ήταν επιτυχής ή όχι. Σε αυτό η ιστορία μάλλον σίγουρα θα σας αποδώσει εύσημα. Το κεντρικό  ερώτημα των πολιτικών σας ευθυνών είναι αν υπήρχε δυνατότητα πρόληψης και ματαίωσης  του ασύμμετρου πολέμου που επιβλήθηκε σε σας, στην κοινωνία  και στο λαό για την βίαιη ανατροπή σας.
Ίσως ναι ίσως όχι. Η απάντηση μένει μετέωρη γιατί ο βασικός παράγοντας που θα μπορούσε να δώσει απάντηση  απουσιάζει: η μαζική πολιτική επαγρύπνηση και κινητοποίηση της κοινωνίας. Αυτή θα μπορούσε να καθηλώσει, να αδρανοποιήσει και τελικά να αποκρούσει τις δυνάμεις του μαύρου μετώπου, τις δυνάμεις των δολοφονικών εμπρησμών. Αυτή είναι η κραυγαλέα πρωταρχική σας ευθύνη που επικαλύπτει και όλες τις άλλες.
Υποτιμήσατε τον αντίπαλο, τις μεθόδους, τους στόχους, τις δυνάμεις και τις εφεδρείες του, τις προτεραιότητες του. Πράγματα εξαιρετικά σημαντικά γιατί συνδέονται άμεσα με τους όρους παραγωγής πολιτικής από εσάς τον ίδιο, τα επιτελεία σας, τη κυβέρνηση σας και το κόμμα σας.
Η βίαιη γείωση σας από τις δολοφονικές πυρκαγιές πρέπει να μας κάνει όλους να κατανοήσουμε ότι η κοινοβουλευτική  νομιμοποίηση, ως όρος πια του διεθνούς δικαίου, είναι αναγκαία συνθήκη αλλά όχι και αυτόματα ικανή για μια προοδευτική, δημοκρατική, αριστερή διαχείριση  της  εξουσίας. Χρειάζεται να προστεθεί και η ενεργητική μαζική κοινωνική νομιμοποίηση.
Αυτή  την ευθύνη την χρεώνεστε  εξ’ ολοκλήρου κ. Τσίπρα σε ένα κορυφαίο, ιστορικό σταυροδρόμι για το λαό και τη χώρα και όχι μόνο.

Μιχάλης  Βασιλάκης
 Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Αερογέφυρες της Ιστορίας

  ή  πώς οι Ελληναράδες έφτασαν Ελοχίμ και  στους Νεφελίμ (Ιωνάθαν )
 Γράφτηκε από τον :  

Ανέκαθεν οι νεοέλληνες στήναμε αερογέφυρα και συνδεόμασταν με τους αρχαίους προγόνους μας όταν ξεμέναμε από επιχειρήματα που άπτονταν της ιστορικότητάς μας. Αναλάμβανε τότε η ρητορική του γονιδίου, του κυττάρου και του αίματος, να μας βγάλει από τη δύσκολη θέση στην οποία ενδεχομένως είχαμε περιέλθει εξαιτίας της αγνωσίας μας. Αναντίρρητα, όπως συμβαίνει με όλους τους κανόνες, η εξαίρεση μιας όχι ευκαταφρόνητης μειοψηφίας τιμά τη σκέψη, τη λογική και το πανανθρώπινο ιδεώδες. Δυστυχώς, η δημοκρατία διαθέτει με τα μύρια θετικά της και ένα ισχυρό αρνητικό: Την πλειοψηφία. Αναγκαίο κακό, λόγω μη ανεύρεσης καλύτερης μεθόδου, αλλά αξίζει να επισημανθεί το ανωτέρω για την κατανόηση του κειμένου:

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Η μεγάλη ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ της ΝΔ στη βουλή


Σήμερα στη βουλή έγινε Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ για όσους είχαν ψευδαισθήσεις για το τί είναι η ΝΔ !!!!!
Η "καλή " ΝΔ (όχι η ακροδεξιά του Αδωνη του Σαμαρά και του Μητσοτάκη ) με εκπρόσωπό της τον Χατζηδάκη επιτέθηκε με οργή στον Μοσχοβισί με ΜΟΜΦΗ του στυλ ( Θα κάνετε χάρη στον Σύριζα να μην κόψει τις συντάξεις ; θα καταργήσετε ΟΛΕΣ τις διεθνείς δεσμεύσεις που έχει η χώρα ; ) δεν υπάρχουν λόγια μόνο :
ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΟΠΗ

Το  μεγαλύτερο εμπόδιο για την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων σήμερα είναι η τρόικα ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ.
Δείτε στο βίντεο πώς χειροκροτούν οι συνταξιοφάγοι - εργατοφάγοι βουλευτές της ΝΔ τη μεγάλη προβoκάτσια της παράταξης που ζητάει την ψήφο εργαζομένων και συνταξιούχων για να γίνει κυβέρνηση και να  τους πετσικόψει